“Artsen roepen ons erbij als er meer speelt dan alleen de medische klacht. Dan denken wij mee en geven we advies, juist bij kwetsbare ouderen.” Daarnaast draait ze verschillende poliklinieken, zoals de valpoli en geheugenpoli, waar ze nauw samenwerkt met de geriater.

Die brede blik is precies wat haar aanspreekt. “Soms kom je bij mensen thuissituaties tegen waarvan je denkt: hoe is dit zo lang goed gegaan? Dan kun je echt iets betekenen.” Ook het contact met familie maakt haar werk bijzonder. “Soms bel ik een partner of naaste en zit je zo een half uur te praten. Dan hoor je: ‘Jij bent de eerste die zo doorvraagt.’ Dat vind ik waardevol. Dat mensen zich gehoord voelen.”

Haar weg naar Ziekenhuis Rivierenland was een bewuste keuze. “Ik heb in een groter ziekenhuis gewerkt, maar daar voelde ik me meer een nummer. Hier is het kleinschalig, de lijnen zijn kort en je kent elkaar. Je hebt echt contact met collega’s en artsen.”

Waarom ze blijft? “Het team. We zijn klein en heel open naar elkaar. Ik kan alles zeggen en als iets niet lukt, kan ik altijd bij iemand terecht. Dat maakt mijn werk prettig.”
En de toekomst? “Misschien wil ik ooit nog verder leren, bijvoorbeeld tot verpleegkundig specialist. Maar één ding weet ik zeker: dat blijft in de geriatrie. Daar ligt echt mijn hart.”