Na de mavo begon Miriam aan een vierjarige interne opleiding binnen het ziekenhuis. Sindsdien is ze nooit meer weggegaan. ‘Ik ken het ziekenhuis inmiddels wel door en door.’ zegt ze glimlachend.

Op de Spoedeisende Hulp is geen dag hetzelfde. Miriam ziet patiënten met heel veel verschillende problemen, van een gebroken been tot een reanimatie. ’Het is altijd weer afwachten wat de dag met zich meebrengt.’ Dit maakt het werk voor haar ook uitdagend. ’Ik vind het fijn als ik mensen kan begeleiden tijdens hun proces in het ziekenhuis. Uit dat menselijke contact haal ik veel energie.’

Na al die jaren in de zorg wilde Miriam zich verder gaan ontwikkelen. ‘Ik ben de opleiding Forensisch Verpleegkunde gaan volgen,’ vertelt ze. Tijdens deze opleiding heeft ze geleerd oog te hebben voor de juridische en maatschappelijke zaken in haar werk. Inmiddels heeft ze de anderhalfjarige opleiding succesvol afgerond en haar diploma behaald.

Naast haar werk als verpleegkundige, begeleidt Miriam ook SEH-verpleegkundigen in opleiding. ’Ik bewaak het leerproces van de leerling en voer voortgangsgesprekken.’ legt ze uit. Dit doet ze samen met een collega.

Ziekenhuis Rivierenland is na 34 jaar, een vertrouwde plek voor haar. ‘De lijntjes zijn hier korter dan in een groot ziekenhuis.’ Het team van de Spoedeisende Hulp is voor haar ook van groot belang voor de prettige werkplek. ‘We zijn heel hecht, daardoor weet je ook wat je aan elkaar hebt.’

Miriam hoopt dit werk nog lang te kunnen doen. ‘Zolang ik het fysiek volhoud, blijf ik met plezier werken in dit ziekenhuis.’